Burada bahsedilmesi gereken bir hususta İbn Abdilber rahimehullahın, bu kitabında üç imamın biyografisiyle sınırlı kalıp, bunlarla beraber Ahmed bin Hanbel rahimehullahın zikretmemiş olmasıdır. Ahmed bin Hanbel, İbn Abdilber döneminde, öncesinde ve sonrasında doğuda ve batıda tanınmış kendisine tabi olunan dört imamdan biridir. İbn Abdilber, bu kitabında Ahmed bin Hanbelden bahsederken yalnızca İmam Şafiînin ashâbından olduğuna dair kısa ek bir bilgi olarak vermiştir:
"Bağdatta İmam Şafiîden ders alan, onunla aynı mecliste bulunan ve onu tercih edenlerden biri de: Ebu Abdullah Ahmed bin Hanbeldir... Onun, ilimde ve hadisteki konumu malumdur.
O, hadiste insanların imamıydı. Vera sahibi, hayırlı, faziletli, abid, sünnete sımsıkı sarılan, bidat ehline karşı sertti. Allah Resulu aleyhisselamın hadislerini en iyi bilendi. İmamı olduğu hadis ehli
mezhebine göre fıkıhta tercih yapardı. Sadece İmam Şafiîye bağlı kalmadı.

Buradan da anlaşılıyordu ki İbn Abdilber, İmam Ahmedi hadiste imam, fıkıhta tercih yapan biri olarak görüyordu. Daha önce İmam İbn Cerir et-Taberi de (Ö. 310) aynı şeyi yapmış "İhtilaful
Ulame/Âlimlerin İhtilafı" adlı kitabında İmam Ahmed bin Hanbelin ihtilafını zikretmemiştir. İbn Abdilber der ki, İbn Cerir kitabınd Ahmed bin Hanbelin ihtilafını yazmamıştır. Çünkü İmam Ahmed, muhaddistir, fâkih değildir. Bu iki âlimden sonra gelip de aynı görüşte olan birden fazla âlim vardır.