Bir toplumun hafızası, kelimelerinde yaşar. Kelimeler yalnızca anlam taşımaz, canlı bir varlık gibi her şeyi kendisinde barındırır; inancı, medeniyeti, çağın duyarlığını ve insanın dünyayı kavrayış biçimini de geleceğe ulaştırır. Yunus Emre'nin sesi, yedi asrı aşan özelliğiyle hâlâ toplumun tüm noktalarında yankılanmaktadır.

Yunus Emre'nin şiirleri, yalnızca tasavvufun ve insan sevgisinin dili değildir; aynı zamanda Türkçenin ifade gücünü, kavram zenginliğini ve estetik imkânlarını gözler önüne seren eşsiz bir söz evrenidir. Onun kullandığı her kelime, ait olduğu kültürün izlerini taşırken yeni anlam katmanları kazanır; dil ile düşüncenin, söz ile hikmetin birbirini beslediği bir dünyanın kapılarını aralar.
Yunus Emre'nin Eserlerinde Söz Varlığı, bu söz evrenini bilimsel yöntemlerle inceleyerek Yunus Emre'nin kelime hazinesini bütün yönleriyle ortaya koymayı amaçlamaktadır. Eserde söz varlığı; anlam alanları, köken özellikleri, kullanım sıklıkları ve kültürel bağlamları çerçevesinde değerlendirilmekte; böylece Yunus Emre'nin yalnızca büyük bir mutasavvıf ve şair değil, Türkçeyi en ince imkânlarıyla kullanan güçlü bir dil sanatkârı olduğu da gözler önüne serilmektedir.

Bu çalışma, tarihî Türk dili araştırmalarına katkı sunmanın yanı sıra, kelimelerin izinden giderek Türkçenin kültürel hafızasına ulaşmayı hedefleyen bir yolculuktur. Çünkü Yunus Emre'yi anlamak, yalnızca onun söylediklerini değil; söyleyişini mümkün kılan dili, o dili kuran kelimeleri ve o kelimelerin taşıdığı medeniyeti de anlamaktır.

Yedi asır önce gönülden dile dökülen sözler, bugün hâlâ aynı sıcaklıkla insanı karşılıyorsa, bunun sebebi kelimelerin zamana direnen hakikatidir. Bu eser, o hakikatin izini sürenlere adanmıştır.