Benle sen bir olamayınca
Ben bensiz yaşar oldum dışarıdaki mezarımda
Her gün kulağımda küreklerin o kaba sesleri
Ardından gelen toprağın iniltisi
Hayatın can alıcı noktasının hedefi ben oldum

Zorlaya zorlaya
Yüzgöz oldum yaşamın sahibi dünyayla
Bir sen vardın bizi uzlaştıran
Hakkım olan keyfimi almamı sağlayan, yaşattıran

Doktorların ümitsiz vakası olarak anılmak
Bütün gün darılmak
Rüyamda sana sarılmak
Normalim olduğundan beri
Vazgeçtim ben umuttan

Ve anladım ki
Umuda küsünce
Her şey ciddileşiyormuş
O zaman her şey bir sona varıyormuş
Acı daha yeni başlıyormuş
İnsanın ruhu donakalıyormuş
Sigaralar sayılamıyormuş

Tütün kokuyor şimdi dışım
Ve içim
Gel, bir öpücük kondur yanağıma
Sen koksun tüm ruhum, tüm bedenim
Bir daha açmamak üzere soluyor tenim...