Émile Gaboriau, XIX. yüzyıl Fransız romanının önemli isimlerinden biridir ve özellikle suç, entrika ve soruşturma temalarını işleyen erken dönem polisiye romanlarının öncülerinden sayılır. Toplumsal ahlak ile bireysel tutkular arasındaki çatışmayı dramatik olay örgüleri içinde anlatmasıyla tanınır.
Roman, XVII. yüzyıl Paris'inde yaşayan Chevalier de Sainte-Croix ile Markiz Marie-Madeleine de Brinvilliers arasındaki tutkulu fakat tehlikeli ilişki etrafında gelişir. Markiz evli bir kadındır; ancak Sainte-Croix ile gizli bir aşk yaşamaktadır. Bu ilişki kısa sürede yalnızca bir aşk macerası olmaktan çıkar; kıskançlık, toplumsal baskı ve aile onurunun gölgesinde giderek karanlık planların doğduğu bir ortaklığa dönüşür. Özellikle kimya ve zehir bilgisine meraklı olan Sainte-Croix'nun etkisiyle, Markiz zehir kullanarak çevresindeki insanları ortadan kaldırma fikrine sürüklenir.
İkilinin ilişkisi ilerledikçe suç giderek sistemli hâle gelir. Markiz, önce ailesine karşı duyduğu kin ve miras hırsı nedeniyle babasını ve bazı akrabalarını hedef alır; ardından zehir kullanımı onların hayatının merkezine yerleşir. Bu süreçte entrikalar, gizli buluşmalar, sahte kimlikler ve dönemin Paris toplumunun karanlık yüzü ortaya çıkar. Ancak olaylar gizli kalmaz; şüpheler artar, soruşturmalar başlar ve Sainte-Croix'nun tutuklanmasıyla zincirleme bir çözülme süreci başlar.