"Yok oluşta dünyaya çarpan göktaşının çıkardığı sesin yanında dünya için küçük bir başlangıç sayılan insanın sesi nedir ki.
Buraya kadar öğrendiğimiz kadarıyla söyleyebiliriz ki; başlangıçlar sessiz, bitişler çok gürültülü oluyor. Fakat bu satırların yazarı yine dünyaya kafa tutuyor ve başlarken de bangır bangır bir gümbürtü koparmayı deniyor.
Çünkü ancak şiir dinozorlara, nehirlere, bulutlara ve romantik günbatımlarına küçük bir teselli vererek onların duyulmayan sesi olabilir.
O ses belki de onları bir göktaşından bile koruyabilir."
***
"Biterken çıkan ses olmalı ki şiir, bitmek için sıra bekleyen, can atan ne varsa bitmemek için çabalamalı."




bir şehrin tarihini kim yazarsa yazsın
büyük bir çabadır büyük yenilgiler
büyük şarkılar büyük harfler gerektirir
bilir bunu tarih denilen büyük bezirgân

konuşuldu elbet tüm bunlar
bıkkınlıklar ve bıkkınlıkların da bir tarihi olduğu
("Dünyanın bütün tereddütleri" şiirinden)