İstanbul'un tarihsel ve kültürel dokusunu yansıtan İhsaniye Mahallesi, geçirdiği dönüşümlere rağmen geçmişin izlerini bugüne taşıyan özgün bir yerleşimdir. Büyük Ev Olarak Mahalle, İhsaniye'nin yirminci yüzyıl boyunca yasadığı sosyomekânsal değişimi tarih, sosyoloji, mimarlık ve şehir planlama disiplinlerini buluşturan bütünlüklü bir yaklaşımla inceliyor.

Rümeysa Kübra Nur; haritalar, imar planları, arşiv belgeleri, hatıratlar, sözlü tarih görüşmeleri ve saha gözlemleri aracılığıyla mahallenin sokaklarını, evlerini, kurumlarını ve gündelik hayatını yeniden görünür kılıyor. Geleneksel mahalle yapısının dönüşümü, cami merkezlilikten ev merkezliliğe geçiş, muhtarlığın değişen konumu, konut biçimleri, kolektif hafıza ve aidiyet ilişkileri çalışmanın temel tartışma alanlarını oluşturuyor.
Burhan Felek'in hatıralarından günümüz sakinlerinin anlatılarına uzanan kitap, İhsaniye'yi geçmişin donmuş bir kalıntısı olarak değil, değişim içinde sürekliliğini koruyan canlı bir toplumsal mekân olarak değerlendiriyor. Böylece mahallenin, büyük bir ev gibi insanları, ilişkileri ve hatıraları nasıl kuşattığını; dönüşürken geçmişle kurulan bağları nasıl yeniden biçimlendirdiğini gösteriyor.