Bir hikâyesi var,
Bu yüzden bu kadar güzel.
Dört parmak yüksekliğinde
Bir gelincik
Kaldırım kenarında
Direngen kentin keşmekeşine
Onun baharı başka türlü.
Kurtuluş parkında
Direniyor yer altından çıkıp gelenler,
Günlerdir kaldırımlarda çıplak
Gökdelenlerde
Dehşet bir tedirginlik.
Dün de görmüştüm
Belki, önceki gün de
Bu gelinciği, bu kaldırım kenarında.
Koşar adım geçip gittim demek...
Bir ara
Durup bakayım dedim belki;
Belki durup bakmayı akıl edemedim.
Koşar adım, yaşıyormuş gibi yaşamak;
Hikâyesi olmuyor böyle şeylerin;
Sökülüp toprağından,
Kenara bırakılmış bir hayat işte.
Şimdi, yine yanından geçip gidecektim,
Gönlüm el vermedi.
Yanına çöküp
Rüzgârda sallanmasını seyrettim.
Kaldırım kenarında
Bir gelincik,
Günlerdir kafa tutuyor
Duvar çitlerini saran bahçe çiçeklerine...
Bahara başka türlü tutunuyor,
Başka türlü,
Onun kavgası başka türlü.