"Dilini bilmediği, tanımadığı yeni ailelerin yanına yerleştirildi iki kız kardeş. Yeni yaşamlarının ilk sayfasıydı, ak mı kara mı bilmeden başladılar. Göçmen kuşlar gibi yer değiştirmişlerdi. Ürkek, gariban, gölgesinden korkan, güvensiz iki kızcağız yetim, öksüzdü. Küçük, incelikli yüreklerinin ırmağı kurumuştu. Yeni bir yaşam, yeni bir dilin içinde kalmışlardı. Ömür boyu yabancı yama olarak kaldılar bir bütün olamadan. Sekiz, on yaşındaki iki kız kardeş yeni isimleriyle bu köyde yaşayacaklardı. Uyum sağlamak hiç kolay olmadı. Biri Nazlı, diğeri Aslı olmuştu, ama isimlerini yüreklerinde cevher gibi saklamışlardı. On beşine varmadan ikinci eş olarak evlendirildiler."