Bu kitapta açan çiçekler, mevsimlere ait değil.
Onlar, içimizde donmuş zamanın çatlaklarından sızan sessiz tanıklıklar.

"Güz Çiçekleri", kayboluşun, hatırlayamamanın ve bir türlü uyanamamanın şiiridir.
Her dize, bir kırılmanın eşiğinde duran ruhun izini taşır.

Eğer bir gün kendi karanlığında yolunu kaybettiysen,
bu sayfalarda kendine ait bir gölge bulabilirsin.