Geçmişim hakkında sorular sormayan bir işveren bulmak çok zordu. Bu yüzden Garrickler mucizevi biçimde beni şehir manzaralı çatı katı evlerini temizlemek ve muhteşem mutfaklarında yemek yapmak üzere işe aldıklarında şansıma şükrettim.
İstediğimi elde edene kadar bir müddet orada çalışabilirdim.
Neredeyse mükemmeldi. Fakat girmemin yasak olduğu misafir odasının içini hiç görmemiştim. Bayan Garrick'le hâlâ tanışamamıştım. Ağladığını duyduğuma yemin edebilirdim. Çamaşırları yıkarken beyaz geceliklerinin yakasında kan lekeleri buluyordum. Bir gün dayanamayıp kapısını tıklattım. Kapı usulca aralandığında gördüklerim her şeyi değiştirdi...
İşte o zaman bir söz verdim. Ne de olsa bunu daha önce de yapmıştım. Kendi sırlarımı güvenle saklarken Bayan Garrick'i koruyabilirdim.
Douglas Garrick yanlış yapmıştı ve şimdi bu yanlışın bedelini ödeyecekti.

Asıl soru, ne kadar ileri gitmek istediğimdi...