Bir fikre inanmak, çoğu zaman onu savunmaktan daha zordur.

İdealist, bir insanın inandığı şeylerle sustuğu anlar arasındaki mesafeyi anlatır. Bu mesafe büyüdükçe doğru bildiğini savunmanın bedeli de ağırlaşır.

Roman, okuru kesin cevaplara götürmez. Bunun yerine verilen kararların ardında kalanları, söylenmeyenleri ve bilerek görmezden gelinenleri düşünmeye zorlar. İnançla başlayan bir tavrın, gerçeklikle temas ettikçe nasıl biçim değiştirdiğini; kimi zaman sertleştiğini, kimi zaman çatladığını hisseder.

İdealist, cevaptan çok sorularla ilgilenen bir romandır.