Hayatın ve ölümün eşiğinde, yalnızlığın en koyu maviliğinde yankılanan sesten bir çığlık... Bu kitap; güneş doğmayan taraflarını arayanların, kalbinde sönmeyen bir yangın taşıyanların ve içindeki o sonsuz sessizlikle baş başa kalanların defteri.

Ciel Yakut, kelimeleri birer kurşun gibi okurun ruhuna yöneltirken; sevdayı, kırgınlıkları, "oysa"larla yitip giden zamanı ve insanın kendi içindeki celladını sorguluyor. Hayattayken söylenmeyen sözlerin, yarım kalan sarılışların ve "sensiz bir cenaze" gibi yaşamanın hikayesi bu.

"Güneş doğmayan tarafımı, gülümsememdeki kederi kim anlar? Hangi insan, hangi lisan anlatır halimi? Yoktur çaresi, dibine batmışım dünyanın..."

Varlıkla yokluk arasında sıkışmış, dünyaya sığamamış ama aşkla yeniden sınanan ruhlar için yazılmış satırlar sizi bekliyor. Çünkü bazen en büyük cesaret, bu kahpe dünyada fani olmayı kabullenmektir.