Bazı hikâyeler bir kitapta başlamaz ve bir kitapta bitmez. Sevda bazen bir bakışla, bir sarılışla, bir özlemle filizlenir, bazen de bir ömür sürer. Yıllar, mevsimler ve yollar değişse de değişmeyen bazı duygular aynı kalır ve hep hatırlanır.

Uzaklıkların ayıramadığı, zamanın eksiltemediği, duaların büyüttüğü bir sevginin izleriyle deniz kıyılarında bekleyen düşleri; gün batımına karışan özlemleri, baharın tomurcuklarında saklanan umutları ve kalpten kalbe kurulan görünmez köprüleri birlikte yaşadık. Kimi zaman bahçemiz mis kokulu bir bahar oldu ve bir manolya çiçeğinin zarafetinde, kimi zaman estik usulca ya da hoyratça ve rüzgârın taşıdığı bir hatırada, kimi zaman da gecenin sessizliğinde Yaradan'a edilen içten dualarda karşımıza çıktı bu mektuplar; yalnızca bir aşkı değil, insanın kendini, sabrı ve aidiyeti arayışını hissettik. Her şiir bir mektup, her mektup bir hatıra, her hatıra ise kalpten yükselen bir niyet...

Sevda bu hikâyede gelip geçen bir heves değil, ruhu olgunlaştıran bir yolculuk oldu, beklemek bir sadakat, özlemek bir emanet, kavuşmak ise yalnızca iki insanın değil, iki kalbin aynı duada buluşması olarak ortaya çıktı. Bazen bir rıhtımda yürüyen iki hayal, bazen gökyüzüne bırakılmış bir dilek, bazen de yarına saklanan bir umut olarak aktık deli dolu. Çünkü biliyorduk ki bazı aşklar sadece yaşanmaz; yazılır, beklenir, sabredilir, büyütülür ve sonunda bir ömre dönüşür. Her sayfası bambaşka duyguları ifade eden mektuplarla bezenmiş bu kitap yaşanmış bir hikâyeden kalbinde her daim bir bahar taşıyanlara kitap olarak gerçek yaşamdan esintiler sunmaktadır. Unutmadan Manolya'm, bazı mektuplar gönderilmek için değil, sonsuza kadar saklanmak için yazılır.