Reyna; ne bir kadının yüzü ne de bir erkeğin adı. Bazen uykusuz bir gecenin rüzgârı, bazen toprağa düşen bir cemre, bazen de göğsünde taşıdığın o kimsesiz mekân...

O, hiçbir yere ait olmayan ama her şeyde ve her şiirde ayrı bir vücut bulan eksik bir suret.

Bu kitap; her defasında yeniden deneyenlerin, umut tiryakilerinin, aynı hisleri ve duyguları farklı kelimelerde, farklı suretlerde yaşayanların sessiz bir senfonisidir.

Çünkü ne zaman ki umut derin bir uykuya dalar; işte Reyna, tam o an orada başlar.