Sensiz Değil, insana dair uzun soluklu içsel bir yolculuk...
Bir yanda ayrılığın çölünde büyüyen susuzluk, diğer yanda bir yağmur damlasının içeri sızdığı iğne ucu kadar boşlukta filizlenen umut...
Bir avlunun soğuk duvarlarından gökyüzüne uzanan mavi, bir şehrin gölgesinde saklı kalan izler, bir sesin şarkıya, bir bakışın şiire dönüştüğü anlar...
Taşkın; hem mahpusluğun hem özgürlüğün nabzını tutuyor, hem kayboluşun acısını hem buluşun kıvancını fısıldıyor. Onun dizelerinde aşk, sadece bir sevda hâli değil; diriliş, isyan, sabır ve bazen de suskun bir kabulleniş. 

Gündelik hayatın içinden süzülen imgelerin edebiyat, mitoloji ve kişisel hafızayla birleştiği şiirler, okuru kendi içindeki boşluklara, yaralara, iyileşmelere çağırıyor. Belki de en çok şunu hatırlatıyor:
Hiçbir an sensiz değil.