"Hasta: Peyman. Teşhis: Sürgün. Tedavi: devam ediyor. Prognoz: belirsiz.
Babasının sesini hatırlamıyor sadece öksürüğünü, sonra susuşunu. O günden beri acıyı okumayı biliyor, duymayı değil.
Üniversite, kaybedilen arkadaşlar. Çatışma bölgeleri, yargılamayan hayvanlar. Sonra sürgün: yabancı bir dilde yeniden doğmak.
Bir yaban hayvanları merkezinin çevresinde, kuralsız bir topluluk büyür farklı dillerden, farklı kayıplardan insanlar. Ortak olan geçmişleri değil, taşıdıkları sessizlik.
(Belki de bu Peyman, bir başka hikâyede bir dağı arayan o veterinerdir. Sessizlik, adı taşıyan herkeste aynı ağırlıktadır.)
Sessizliğin Anatomisi, bir neşterle değil, bir tanıklıkla açılan yaraların romanı."