Hasret, ruhumun ardında duran bir sızıydı.

Gizli, suskun, bazen de hoyrat.

Bir yolculuk ki,

İçten ve içten içe,

Dünden, geceden, sevda ve ecelden.

Bak yaradan akan kan gibi,

Hasret sızlıyor şimdi her yanım.

Yani her yerim,

Ve diğer yarım.

Düşlerim bitiyor sonra.

Her şey bana gizden daha gizli.

Bir yolculuk ki,

Büyütür içimi,

Ve getirir,

Koyar bütün benliğiyle.

Savurur, sıkar ve sarar hissizce.

Bazen de yakarcasına delirir.

Ve dedirtir kendini,

Heyhat, yoksun!

Ki yoksunluk; en büyük yoksulluktur.

Hatırlatır yine,

Koyar hasreti.

Dünden, geceden, sevda ve ecelden