Türklerin Anadolu'nun tüm bölgelerine dağılmasından sonra yaylaklar ve kışlaklar edinen, zaman zaman yer değiştiren, konar göçer halde bir hayat süren ve farklı beyliklerin bölgelerinde yaşayan aşiret ve onlara bağlı oymak toplulukları çoğunlukla yerleşik düzene geçmeye başladıklarında yeni köyler, yeni kasabalar oluştururken kimileri ormanlık alanlara kimileri de ovalara, sulak arazilere yerleşmeyi tercih etmişlerdir. Her iki tercihte de akar sular ırmak ve nehir olan yerler göz önünde bulundurulmuş ancak, zaman içerisinde bir çok bölgelerde ormanlar yok edildiğinden kuraklıklar baş göstermiş ana geçim kaynakları olan hayvancılıkta yok olmaya başlayınca geçim sıkıntısı meydana çıkmış, geçmişte sıtma korkusuyla sulak ovalardan uzak duran
o insanlar, iş bulup çalışabilmek amacıyla ova köylerine gitmek mecburiyetinde kalmışlardır.

Yaşanmış bir hikayeden tarihe not düşmek
amacıyla kaleme alınan bu öyküde, bir ailenin baharla
birlikte başlayan 3-4 aylık kısa iş hayatında
yaşadıklarını günümüze aktarıyor.