Suç ve Ceza Dostoyevskinin en bilinen en çok okunan romanı. Özünde bir polisiye roman katilin kim olduğundan çok cinayeti neden işlediği üzerine kurulmuş bir polisiye. İşin tuhafı bu sorunun cevabını ne katilin kendisi ne yazar ne de kitap üzerine yazan nice eleştirmen verebiliyor. Romanın cazibesi de zaten düşündükçe psikolojik bir işkenceye ama aynı zamanda can alıcı sorularla okur açısından felsefi bir sorgulamaya dönüşen bu muammadan geliyor: Her şey beş parasız eski bir üniversite öğrencisinin bir tefeci kadının kafasına indirdiği baltayla başladı.
Hazal Yalının açıklayıcı notlarla desteklediği özenli çevirisi Dostoyevskinin Turgenyevin bir zamanlar taktığı lakapla o Mahzun Yüzlü Şövalyenin muazzam bir belagat nüktedanlık ve hayal gücü yüklediği karakterleriyle çağının aydınlarına ve güncel tartışmalara nasıl yanıtlar ürettiğini de ortaya koyuyor.
"Yalan bütün diğer organizmalar karşısında biricik insani ayrıcalık. Yalan söylersen hakikate erişirsin! Ben yalan söylediğim için insanım. [...] Bana bir yalan söyle ama kendine has bir yalan söyle seni şuracıkta öperim. Kendince yalan söylemek başkasının hakikatini söylemekten daha bile iyidir; ilk durumda insan sınıfındansındır ikincisinde ise kuş!"