"Meryem, hafifletmek için değil, tam tersine tartmak için sordu: 'Tanrı insanda sence neyi eksik bıraktı?' Bir an dahi düşünmedi. 'Kalbi verdi,' dedi, 'ama kalbin üstüne bir uyarı koymadı. İnsanın en kolay kırılan yerini, en çok kırılacak yer gibi işaretlemedi."

İlk kitabı Müzmin Susuzluk ile Tanpınar ve ESKADER ödüllerine layık görülen Halil Ziya Doğruöz, bu kez müzmin bir bekleyişin hikâyesini dokuyor. Bir evin içinden başlayıp bir şehrin kalbine, bir masanın üzerindeki dağınıklıktan bir çağın düzenine uzanan bu anlatı, "olmuş" olanı değil "olacak" olanı yokluyor. "Gerçek" diye diye kurmacayı köşeye sıkıştıran telaşı, "Ne oldu?" sorusunu "Neye dönüştü?"ye çeviren o sert kaymayı ifşa ediyor.
Üç Beş Adımlık Seyyahlıklar, bir arayışın kaydı değil; arayışın ta kendisi. Bir performansın ortasında "insan"ın üstüne yapışan bir işaret, bir sözcüğün içindeki parantez...
Üç Beş Adımlık Seyyahlıklar, dünyayı dolaşmak değil; dünyanın seni dolaşmasına izin vermek: Kedi tüyüyle insan saçının yan yana durduğu kadar ince bir izden, bir hayatın üstüne çöken yekpare yokluğa kadar.
Üç beş adımın sonunda, kapı hep aynı yere açılacak: İçine. İnsanın içine.
Dikkat: İnsan!
Adnan İslamoğulları