...
Düşersem de yürürken bu hayatta gocunmam.
Düşmemde de vardır bir hikmet,
Yaratıldığım toprağı öptürür bana.
Muttasıl zamanlar fevkinde
Hasır izleri oluşmuş çehrene baksam doya doya
Anlar mıyım acep hal-i pür melalini?
Ne Ebu Turab'ı övüp onun gibi yaşadım
Ne yüzüme toz kondu onu gurur kabul eyledim.
Sildim silkelendim, attım üzerimde ne varsa
Sandım ki üzerimdeki tozlar beni kirlendirir!
Sandım ki insan kirli elbiseyi çıkarınca aklanır!
Çok geç anladım iğfale uğramış fikirlerin
İnsanı nasıl da kirlettiğini...
...
Yetmiyor kelimeler, cümleler kifayetsiz kalıyor.
Sabahlara kadar yazsam seni,
Hayalinin kenarından geçemem.
Aldığın ılık bir nefesi duysaydım eğer,
Uzatırdım boynumu celladın ilmeğine
Fark etmezdi inanın meczup deseler de bana
Sarsalardı beni bir deli gömleğine.

('Vaveylalar Dürter Beni' şirinden...)