Taşradan, yazar olmaya hevesli biri, mektuplar yazacak, telefonlar açacak, "Eserim nasıl olmuş?" diyerek oyunlar ve hikayeler gönderecek... Yazar da o kişiyle, bir usta çırak, bir abla kardeş ilişkisi içinde, kıymetli vakitlerini ayırarak sabırla, ciddiyetle ilgilenecek... Bu açıdan ne kadar şanslı olduğumu düşünüyorum. Eli kalem tutan bir taşralı olarak, bir abla, bir usta edinebilmek herkese nasip olmaz diye düşünüyorum.

Emine Işınsu'nun "Hasan Kallimci yüzünü/cephesini" gösteren bu çalışmanın adını, "Ablam Ustam Emine Işınsu" koyarken bu düşünceler içindeydim.

Mektuplarını ve tenkitlerini okuduğunuzda, Işınsu'nun önce bir abla samimiyeti, daha sonra da bir usta anlayışıyla benimle ilgilendiğini sizler de tespit edeceksiniz.

Üzerimde çok emeği var.
Çırağı olmakla gurur duyuyorum.