Bir metni gerçekten okuyabilmenin yolu, okuma biçimimizi değiştirmekten geçiyor olabilir mi?
Bir eseri "başyapıt" yapan şey nedir? Nesiller boyu okunması mı? Zor anlaşılması mı? Yoksa çağdaşlarından farklı konumlanması mı? Bir metnin nasıl kurgulandığını anlamak ve açıklamak metnin kendisini anlamaya yeter mi?
Modern edebiyatın öncülerinden, 20. yüzyılın en muzır dil cambazlarından Gertrude Stein burada yalnızca edebiyatı ve yazma edimini tartışmıyor. Yazı nasıl işlev görür, tekrar nasıl anlam üretir ve "başyapıt" neden böylesi kaygan bir zeminde varlık gösterir, tek tek gözler önüne seriyor. Gücünü açıklanabilir olmasından değil biçiminden alan bu metinlerde, dil saydam bir enstrüman olmaktan uzaklaşarak başlı başına bir deneyim alanına dönüşüyor.
Okuma alışkanlıklarınızı terk etmeye hazır mısınız? Buyurun sofraya...
"Stein, dili anlamı aktaran bir araç olmaktan çıkararak bilincin kendisine dönüştürür."
The New York Times 

"Stein, modernizm denince akla gelecek bir yazar değil, bizzat modernizmin kendisiyle 
özdeş bir dil deneyidir."

Le Figaro 
"Oynayabildiğiniz şey sizindir: Stein için kelimeler düşüncenin en erken ve en özgür 
oyun alanıdır."
Le Monde