Ne söylediği kadar nasıl söylediğine de önem veren bu İspanyol filozof, Camus'ye göre "Nietzsche'den sonra belki de en büyük Avrupalı yazar"dır. Varoluşçu düşünce içerisinde anılması gereken önemli düşünürdür.
Metin, belirli bir konu diziliminden uzak bir yapıya sahiptir. Kitabın isminin "Quijote Üzerine Düşünceler" olmasına bakılmaksızın aslında bir "medeniyetler okuması" olarak ele alınması mümkündür.
"Aynı şekilde, sağlıklı bir zihin de bazen bir kitapta, bazen yaşamda, kendi anlayış gücünün sınırlarını aşan bir karakterle karşılaştığında mutlak bir üstünlük duygusuna kapılır. En yüksek değerlerin belirtisi, onların sınırsızlığıdır. Bu koşullarda Cervantes'in hak ettiği yere konulmasını nasıl bekleyebilirdik ki? O kutsal kitap, Don Kişot, skolastik keşişlerimizin risaleleriyle, taşkın oyun yazarlarımızla ve çiçeksiz şairlerimizle karıştırıldı. Elbette Don Kişot'un derinliği, tıpkı her derinlik gibi, apaçık değildir. Nasıl ki görmek yalnızca bakmak değilse okumak da yalnızca okumak değildir: Anlamak, yani içini okumak, düşünerek okumak gerekir. Don Kişot'un derin anlamı yalnızca bu tür bir okuma karşısında açılır."
DON KİŞOT ÜZERİNE DÜŞÜNCELER