Tasavvuf düşüncesinin merkezî kavramlarından biri olan muhabbet, sûfîlerin manevî tecrübelerini anlamada anahtar bir role sahiptir. Bu eser, Endülüs tasavvuf geleneğinin iki önemli temsilcisi İbn Berrecân ve İbnü'l-Arîf'in muhabbet anlayışlarını karşılaştırmalı ve bütüncül bir bakışla incelemektedir. Çalışmada öncelikle muhabbet kavramının Kur'ân, hadis ve klasik tasavvuf literatüründeki yeri ele alınmakta; ardından kavramın dereceleri, işaretleri ve tasavvufî düşüncedeki konumu değerlendirilmektedir.
Eserin odak noktasını oluşturan bölümde ise Endülüs'ün ilmî ve tasavvufî atmosferi çerçevesinde İbn Berrecân ve İbnü'l-Arîf'in muhabbete dair özgün yorumları tahlil edilmektedir. Gazzâlî sonrası Endülüs tasavvufunun şekillenmesinde etkili olan ve İbnü'l-Arabî'nin düşünce dünyasına zemin hazırlayan bu iki sûfînin görüşleri, tarihî ve kavramsal bağlamları içinde ele alınmaktadır. Kitap, hem Endülüs tasavvufunu anlamak isteyen araştırmacılar hem de tasavvufun temel kavramlarına ilgi duyan okuyucular için önemli bir başvuru kaynağı niteliğindedir.