İnsan, sırlarla dolu bir âlemdir. Modern bilim evrenin derinliklerine iner. Kuantum mekaniği eşyanın yapısını parçalara ayırır. Ancak bu çaba bir noktada eksik kalır. Hakikat sırf maddeden ibaret değildir. Ruh ve beden iç içedir.
Mustafa Merter bu kurgusal eserinde rotayı iç dünyamıza çeviriyor. Şeyh-ül Ekber İbn Arabî'nin irfanını fiziğin ulaştığı sınırlarla buluşturuyor.
Kâinatı müşahede etmek sırf akılla gerçekleşmez. Manevî kalp, varlığın aslına açılan bir nûr geçididir. Bu geçit aşılır. İnsan dikey zamanda, nefs mertebelerinde yükselir. Hakikat her ân yeniden yaratılır. Varlığın ilahî ahengi bu "ân" içindedir.
Bilim, ilahî rabıtadan koptuğunda aklı karanlık bir labirente hapseder. Çıkış yolu ilahî aşktır. Labirent terk edilir. Göklerdeki ikizimiz, yani asli "can"ımız uyanır. Varlık zerreleri, muazzam bir ilahî senfoninin notaları gibidir. İnsan bu notaları manevî kalbinde akort eder. Kendi varoluşunu ebedi tevhid sırrıyla birleştirir.
İnsan Merkezli Fizik, idraki derinleştiren bir davettir. Eşyanın hakikatine ulaşma gayretidir. Sonsuzluğu uzayda değil, nefsin kendi derûnunda müşahede etme yolculuğudur.