Hatice, "Müjdeler olsun! Zaten bunu seninle evlenmeden önce nasihat eden bir genç bana haber vermişti. Ayrıca Rahip Bahîrâ da yirmi yıldan daha fazla bir zaman önce seninle evlenmemi emretmişti." dedi.Daha sonra Hatice, Rahip Bahîrâ'nın huzuruna çıktı -ki o Mekke'ye yakın bir yerdeydi-. Bahîrâ'ya yaklaşınca Hatice'yi tanıdı ve ona, "Ey Kureyş kadınlarının efendisi! -o dönemde böyle isimlendirilmişti.- hayırdır, ne sıkıntın var?" dedi. O da "Bana Cibril'den bahsetmen için geldim" dedi. Rahip, "Rabbimiz Allah'ı tenzih ederim, Allah Kuddûs'tür. Ey Kureyş kadınlarının efendisi, halkı putlara tapan bu belde de Cibril'i neden soruyorsun?" dedi. Hatice de ona, "Senin Hıristiyanlığına ve Mesîhîliğine güveniyorum. Bana ilminle onu anlat!" dedi. Rahip de ona "Ey Kureyş kadınlarının efendisi! O; Allah'ın emînidir, nebilere ve resullere gönderdiği elçisidir. O;Mûsâ, Meryem oğlu Îsâ ve bütün peygamberlerin arkadaşıdır." dedi.