Kur'ân-ı Kerîm'i anlama ve yorumlama çabası, İslâm ilim geleneğinin en köklü ve en verimli alanlarından biridir. Bu geleneğin şekillenmesinde büyük pay sahibi olan pek çok müfessir, ilmî mirasıyla sonraki nesilleri derinden etkilemiş; ancak bazıları zamanla hak ettikleri ilgiyi görememiştir. Endülüs'ün seçkin âlimlerinden Mekkî b. Ebî Tâlib, bu isimlerin en dikkat çekici örneklerinden biridir.
Tefsir, kıraat ve Kur'an ilimleri sahasında otorite kabul edilen Mekkî b. Ebî Tâlib, kaleme aldığı eserlerle yalnızca yaşadığı döneme değil, kendisinden sonra teşekkül eden tefsir geleneğine de yön vermiştir. Buna rağmen onun en önemli eseri olan el-Hidâye ilâ Bulûği'n-Nihâye, uzun yıllar yazma nüshalar arasında kalmış; bu sebeple ilmî kişiliği ve tefsir yöntemi yeterince tanınamamıştır.
Bu eser, Mekkî b. Ebî Tâlib'in hayatını ve ilmî şahsiyetini merkeze alırken, asıl olarak onun Kur'ân'ı yorumlama yöntemini bütün boyutlarıyla incelemektedir. Rivayet ile dirayet arasında kurduğu denge, kıraat ilmine yaklaşımı, dil ve fıkıh birikimini tefsire yansıtma biçimi, Kur'an ilimlerine dair değerlendirmeleri ve klasik tefsir geleneği içerisindeki yeri, zengin örnekler ışığında ele alınmaktadır.
Geçmişi anlamanın en güvenilir yolu, onu inşa eden büyük metinleri ve büyük âlimleri yeniden okumaktır. Bu çalışma, yalnızca Mekkî b. Ebî Tâlib'i tanıtmayı değil; klasik tefsir düşüncesinin ilmî derinliğini, metodolojik zenginliğini ve Endülüs ilim geleneğinin Kur'an yorumuna kazandırdığı özgün katkıları günümüz okuyucusuyla buluşturmayı amaçlamaktadır.
Klasik tefsir mirasına ilgi duyan herkes için bu kitap, unutulmuş bir ilim hazinesine açılan yeni bir kapıdır.