İkilikten önce birlik, ya da "Ba"dan önce "Elif" vardır. Elif "kutupsal" bir harftir. Şekli de zaten bir eksen gibidir. Bunu izleyerek ilâhî düzen oluşur. Elifin en üst noktası ki "sırların sırrı"dır, "Ba"nın noktasında yansır. Evrensel Varoluşun alanını saran ve sınırlandıran "ilk daire"nin merkezi olarak bu nokta - zaten mevcut ve mümkün bütün yönlerde aynı zamanda görülebilir nitelikteki çemberdir - gerçekte bir küredir. Temel ve bütünsel şekildir, ki ayrılma yoluyla, öteki bütün şekiller ondan doğar.