Osmanlı düşünce geleneğinde en yaygın bilgi üretim şekillerinden biri şüphesiz haşiye yazımıdır. 15. yüzyılın özellikle ikinci yarısından itibaren klasik sonrası dönemin ilmî mirasını Teftâzânî ve Cürcânî'nin yorum ve eleştirileri üzerinden okumaya başlayan Osmanlı âlimleri, İslam düşüncesinin problemlerini bu iki ismin eserlerine yazdıkları haşiyelerde tartıştılar. Teftâzânî'nin fıkıh usulü alanında Sadrüşşeria'nın Tavzih'ine yazdığı Telvîh, bu dönemde üzerine en çok haşiye kaleme alınan eserlerdendir.