Hadislerin tasavvufî düşünce içindeki işlevi, yalnızca rivayet aktarımıyla sınırlı kalmamış; ahlâkî eğitim, manevî terbiye ve irşad geleneğinin temel unsurlarından biri hâline gelmiştir. Bu çalışma, Mehmed Zahid Kotku'nun Tasavvufî Ahlâk adlı eserinde yer alan merfû hadisleri sened ve metin yönlerinden inceleyerek, rivayetlerin klasik hadis kaynaklarındaki karşılıklarını ve tasavvufî yorum bağlamındaki işlevlerini ortaya koymaktadır. Çalışmada hadislerin sahihlik dereceleri klasik hadis usulü ölçütleri çerçevesinde değerlendirilmiş; rivayetlerin özellikle irşad, terğîb ve ahlâkî eğitim amaçlı kullanım biçimleri analiz edilmiştir. Ayrıca Kotku'nun hadis anlayışı, klasik muhaddislerin tenkit geleneği ile tasavvufî yorum yaklaşımı arasında mukayeseli olarak ele alınmıştır. Böylece eser, hadis ilmi ile tasavvuf araştırmaları arasında disiplinler arası bir köprü kurarak, modern dönemde hadislerin ahlâk merkezli kullanımına dair önemli bir metodolojik çerçeve sunmaktadır.