Hz. Peygamber'in sözleri içerisinde geçen âyet iktibasları, tefsir literatüründe sürekli bir tartışma ve analiz konusu olmuştur. Özellikle Mekkî bir âyetin Hz. Peygamber tarafından Medine döneminde de tekrar edilmesi ya da farklı bir bağlama taşınması, âyetin muhatap kitlesiyle ilişkisi ve nüzul zamanı konusunda çeşitli tartışmalara zemin hazırlamıştır. Bu çalışma ise literatürde genellikle 'iktibas' veya 'bağlam dışı kullanım' olarak adlandırılan bu olguyu, doğrudan 'te'vil' kavramı çerçevesinde yeniden tanımlamayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda çalışma, özellikle Mekke döneminde nazil olmuş âyetlerin, Hz. Peygamber tarafından Medine döneminde karşılaşılan yeni durumlara nasıl taşındığına odaklanmaktadır. Burada temel gaye, ilk nüzul bağlamının ötesinde, Hz. Peygamber'in bu âyetleri farklı zamanlarda yeniden zikrederek onlara nasıl güncel bir işlev kazandırdığını ve bu anlatıları nasıl câri birer 'te'vil' vesilesine dönüştürdüğünü rivâyetler ışığında analiz etmektir.