Ehl-i Hadis-Hanbelî geleneğin önemli isimlerinden biri olan İbn Teymiyye (ö. 728/1328), cedelci kişiliği, çok yönlü ilmî kimliği ve geniş müktesebâtının bir neticesi olarak gerek tarihte gerekse günümüzde birbirinden farklı disiplinlerle birlikte anılmıştır. Bu disiplinlerin başında kelâm, felsefe, mantık, fıkıh, usûl, tarih, dinler tarihi, tefsir ve hadis gibi alanlar gelmektedir. Onun gerek müstakil eserlerinde gerekse külliyat niteliğindeki telifatında bu disiplinlere dair fazlaca bilgi ve tartışma yer almaktadır. Yukarıda sayılan disiplinlere İslam Mezhepleri Tarihi'nin de eklenmesi gerekir. Her ne kadar o, tarihte ve günümüzde bu disiplinle ilişkilendirilerek bir fırak müellifi şeklinde nitelendirilmese de bizim iddiamız, bunun tam tersidir. Zira İbn Teymiyye, İslam Mezhepleri Tarihi disiplini ile ilişkilendirilmek ya da bir fırak müellifi olarak anılmak için yapılması gerekenden çok daha fazlasını yapmıştır.
İbn Teymiyye'nin belli başlı bazı eserleri, fırak yazıcılığı ve İslam Mezhepleri Tarihi disiplini ile ilişkilendirme gibi hususlar üzerinden ele alındığında çok fazla veriyle karşılaşılır. Onun fırkalarla ilgili müstakil ya da mukayeseye dayalı bilgiler sunması, fırkaların doğuşunu ve yayıldığı bölgeleri ele alması, klasik eserlerde fırka olarak sunulan yapıların gerçekte fırka olup olmadığı ile ilgili tartışmalara girişmesi, fırkaların fıkıh mezhepleri, sûfîlik ve filozoflarla olan ilişkisine temas etmesi, fırkaların görüşlerini kabul ya da red gibi değişkenler üzerinden değerlendirmesi, çok farklı konuları fırkalar üzerinden tartışmaya açması ve adına karşılaştırmalı fırak yazıcılığı denebilecek bir yazım tarzı benimsemesi, bu hususların başında gelmektedir.
İbn Teymiyye'nin yukarıda bahsedilen fırak yazıcılığının temel niteliklerine bakıldığında karşımıza çıkan ilk husus, ilgili fırak yazıcılığının bir fırak ya da makâlât eseri şeklinde kurgulanan metinler üzerinden sunulmamış olmasıdır. Dolayısıyla o, müstakil bir fırak ya da makâlât eseri kaleme almak yerine fırak yazıcılığını belli başlı bazı eserlerinde işlemeyi tercih etmiştir. İkinci olarak bahsedilmesi gereken husus, İbn Teymiyye'nin fırak yazıcılığının bazen fırka ama çoğunlukla konu merkezli olarak kendini göstermiş olmasıdır. Bu doğrultuda bir konu ile ilgili farklı fırkaların görüşleri, mukayeseli bir biçimde ele alınmıştır. Bazı durumlarda ise meselelere daha geniş bir açıdan bakılarak tartışmalara fıkıh mezhepleri, sûfîlik, felsefe ve tüm bu geleneklerin önemli temsilcileri dâhil edilmiştir. Böylece sanki meselelere fırkalar merkezde olmak şartıyla hicrî sekizinci asra kadar İslam düşünce tarihinde varlık alanı bulmuş olan büyük birikim üzerinden bakılmak istenmiştir. Tüm bunlar yapılırken bazen tarihsel süreçteki değişim ve dönüşüm de söz konusu edilerek özellikle fırkalar arasındaki ilişki ve etkileşim gündeme getirilmiştir. Yine de bu çabanın daha anlamlı bir hale gelmesi adına yer yer fırkalarla ilgili müstakil bilgi verme şeklinde bir yazım tarzının benimsendiği vurgulanmalıdır.